Chove en madrid. Unha vez mais comezo a recuperar horas ao día para facer cousas tan sinxelas como ir ao cine, achegarme ata o reina sofía, ou comezar a buscar as castañas polos postos do centro. Lembro que en “El Viejo Topo”, revista que ten unha das mellores críticas cinematográficas das que coñezo, se criticou moito o rol da muller en “los lunes al sol”… e certo que é o papel da muller é sempre secundario, sempre tragando e aturando. Non sei se por estas ou por outras razóns, o meu tocayo en Princesas aborda tres temas cruciais no análise de xénero: a inmigración, a violéncia de xénero e a prostitución.
O filme, no estético, é precioso. Igual que fixo en Barrio ou en “los lunes al sol”, León foi quén de captar que hai debaixo desta cidade de oficinas, despachos e administracións. Manu Chao ponlle a mellor das Bandas Sonoras e algúns no cine aplauden cas pálpebras. Da gusto as veces pegarse un empacho de realidade, ver que alguén e capaz de sacar a foto fixa, poñela en perspectiva e non esquecer que se vas de Mar de Cristal a Princesa pasas pola estación Esperanza.
