the long winters na caixa da música
Non entendín ate que sentei na miña cadeira, que era un concerto para nenos. No ciclo de concertos para menores da casa encencida programaron un acústico desta xente, a un prezo de dun euriño calquera quedaba na casa, pese ao extrano da hora (12.00), pero claro, os “menores” teñen outros horarios.
nun acústico é onde a xogan… e amosaron que teñen repertorio, que teñen ganas, actitude e que o fan máis que bem. Sorprendeu a sua accesibilidade, a cercanía ao público (aceptando peticións) e o bó rollo que amosaron ante un ateigado auditorio da Casa Prendida. O seattle sound rocks on!!! 
