Contos de estrelas e limons

A través de moitos blogs ingleses chegamos a unha campaña de medios moi curiosa que, estou certo, moitos empregaremos nas nosas presentacións. Este video, de Microsoft Digital Advertising Solutions, promete ser o primeiro (?) dunha saga que ironice sobre a relación consumidor-anunciante.

Pero non só impresiona o video, senón as declaracións de quenes formaron parte da súa producción. Non sei se é posíbel tomar isto como unha mostra máis do Crossumer, pero o certo é que é unha boa mostra para amosar como o cliente/consumidor/usuario mudou para sempre:

““We want to try and tell that digital media is not about technology but about quality of communication, about the interaction between 2 people. There is no better medium than a movie to symbolize the one-to-one communication between people, in this case between an advertiser and a consumer.”

Moito se fala de Second Life, un hype moi concreto e real que nos obriga a rescatar todo o corpus teórico xerado pola CMC. Eu, sinceiramente, atrévome a dicer máis ben pouco, sobre todo porque non teño demasiado tempo para pararme a ler todo o que se escrebe (vale, parte do que se escrebe)… e, sobre todo, porque non teño excesivo tempo para pararme a reflexionar sobre un obxecto de estudo tan peculiar.

Porén, no meu entorno vense de publicar unha exhaustiva nota de prensa (parte máis visíbel dun estudo moito máis amplo e complexo) que pode ser de interese para todos e todas. Como sempre, o perfil do usuario de Second Life ten moitas características que nos sonarán moito aos comezos de Internet, pero hai unha peculiaridade que aparece na nosa caracterización da mostra: un elevado número de galegos en comparación con outras Comunidades nas que o número de usuarios de Internet é notabelmente superior. De feito, na nosa mostra, (representativa dos usuarios dunha comunidade concreta (second life spain) os galegos somos a 5ª Comunidade de orixe dos avatares entrevistados!!!

Quen quera tirar conclusións, que as tire… os datos: aquí.

Xa o sabes ¿certo? Flipanme as FlashMobs, algo tan simple, tan etéreo pero que sintetiza á perfección unha morea de postmodernidades. Seguro que Bauman ate atopaba aquí un bó exemplo de “liquidez“. Vía Alt1040 chego a uns fermosos exemplos de flashmobs, máis a que realmente me impresiona é a que deixo arriba!

Xa falamos nalgunha ocasión do termo Crossumer, un concepto que estamos a empregar e a pesquisar moito no choio. Recentemente, publicamos un artigo en Anuncios, que se pode descargar aquí, analizando o termo con datos, con empíria que diría o noso teórico Vicente González Radío.

Se pasas por Ca Victor (insights) atoparás unha breve descripción das nosas teimas, e se queres botarlle un ollo máis en profundidade… ¿Porqué non baixas este White Paper sobre o asunto? Crossumer: El consumidor de nueva generación.

O penúltimo líbro que cae da pila e unha curiosa colección de artigos de John Gray, alguén dunha prestixiosa universidade (LSE) e de quen, para que vamos a enganarnos, non teño moi boas referencias. Este libro caiu nas miñas mans logo dunha fugaz visita á casa dos libros e remata logo de atoparme por casualidad cunha entrevista no xornal “La Vanguardia” (accesíbel equí) mentres ía a non sei onde no metro.

Hai dous temas centrais neste compendio de artigos (obviando o tema da guerra de irak que… non é polo que merquei o libro, nin o que me interesa deste home): O concepto de progreso e a relación ciencia-relixión (mediada polo “progreso”). Fai algúns anos escoitei a Mr. Carracedo deconstruír con brillantez o discurso tecnoutópico segundo o cal as tic axudaránnos a acadar níveis de progreso “superiores” (algo tan de Castells…). Este argumento sempre estivo ahí, non vamos a negalo, como algo que aparecía por dereita e esquerda (atacaba conceptos como tradición ou familia… ou os dereitos sociais e as liberdades), pero co forte pulo da innovación tecnolóxica e os incuestionabeis avances en diferentes esferas, este argumento non gañou moitos adeptos.

Gray ataca o que el considera filosofía pseudoIlustrada… “el principio primordial es que el crecimiento del saber es la clave de la emancipación humana. Ningún verdadero creyente de la Ilustración cuestionaría nunca este artículo de fe. Pero la fe en el progreso a través del crecimiento es, en sí misma, irracional.” Pero non fica aquí. Cuestiona tamén a “praxe” da “ilusión” do progreso: 15 anos de revolución das tecnoloxías da Información pero os indicadores de desenvolvemento humano, de desigualdade, etc, non amosan unha converxencia… non amosan un cambio entre os países menos “desenvolvidos”.

En resumo, a cuestión é a mesma de sempre: baixo o concepto de “progreso” atopamos unha ideoloxía (total? :> manheimm) que en moitos casos lexitima un paso máis do vello capitalismo industrial coas súas vellas normas, filosofías e praxes. ¿É o progreso unha ilusión herdada do cristianismo, adaptada para un contexto globalizado? ¿É a tecnoloxía o barniz ou a liturxia que agocha a realidade que hai detrás desta suposta ilusión?

A paranoia esquizofrénica na que estamos metidos permite a algúns visionarios albiscar que está a suceder en realidades paralelas… simplemente, xenial.

[Vía Escolar]

O contido para adultos foi, e continúa sendo, un dos principales drivers do uso da rede. Xunto coas apostas online, foron quenes de dar os primeiros (efectivos) pasos no mundo do pago, socializando a unha significativa parte da poboación no consumo de contidos de pago, así como na compra de “cousas” (bens & servizos?). Mais según Hitwise, comeza a mudar unha pauta… o consumo de contidos para adultos (maravilloso eufemismo para a pornografía), taaaan web1.0, semella que pronto será superado polas redes sociais coma o contido máis visitado na rede.

Quere dicer isto que este tipo de contidos perde adeptos? Non! Simplemente que mudan as pautas de acceso a este contido… que semella que non é tan “directo”, pasando dunha páxina web (tipo www.XXX.xxx) a unha rede social, onde estes contidos conviven en ¿harmonía? co resto de contidos. Léase Flickr, Fotolog, Youtube… ou como di un dos cracks deste negocio… a través das redes P2P.

Eu non creo que esto signifique que a rede madure, de feito non creo que o consumo de contidos para adultos teña nada de inmaduro. Só semella que… este modelo de negocio está mudando, quizáis cara o menos visíbel, quizáis para algo maís “efectivo”… pero, ben certo que o Porno continuará sendo un dos principais drivers de uso da rede… e un bó banco de probas de múltiples aplicacións.

[vía Denken Uber]

Na sección de Negocios do País veñen saíndo unha serie de entrevistas a diferentes consultoras estratéxicas… e agora parece que comezan coas Axencias. Comezan por unha das gordas, Maccann. O máis relevante da entrevista semella que por nunha banda recoñécese un escenario de cambio ante as posibilidades que as TIC permiten na relación entre marca_consumidor (This is Crossumer, folks) e en Second Life… que está xa en tooodos lados (hype, hype, hype!!).

Eu tíveno claro dende un principio… eu sempre fun do atún de rianxeira. Hoxe, leo na prensa oficial un bondadoso e xeneroso reportaxe sobre a familia e empresa Calvo, a primeira conserveira do país e unha das referencias a nível mundial. (¿Lembrades que fai uns meses houbo ruxe-ruxes de tódolas cores sobre o futuro desta empresa?).

O sector do atún en conserva é un sector moi conserva-dor… non debe ser moi sinxelo innovar nun sector coma este… e boa mostra disto é que as compañías tenderon cara unha seudo diversificación (ensaladas de atún, por exemplo) pero en pouca innovación sobre o concepto e sobre o producto.

O artigo do país fala de Calvo como unha compañía innovadora… como a compañía máis innovadora… pero creo que nisto equivocase. Coido que a compañía que merece tal apelido chámase rianxeira, unha empresa que sí aposta pola innovación, por quebrar os esquemas do consumidor de atún! Exemplos?

-> Na compaña de Tetrapack, sacaron ao atún da lata redonda de metal e pasaron a un innovador envase chamado Tetra Recart, cun sistema de apertura que realmente é abrefacil e que asegura que o producto pode manter as súas propiedades varios días despois de ser aberto por primeira vez.

-> Da man de este cambio, lánzase o concepto de Bocaditos de Atún. Isto sí que é quebrar a categoría, un salto cualitativo na mente do consumidor e no propio concepto do producto, abríndo novas posibilidades de consumo (ensaladas, aperitivos, bla bla bla).

-> O Solapín… un novo formato de apertura para as tradicionais latas redondas.

-> ¡¡atún en aceite de soja!! é posíbel converter en funcional ao atún?

En fin, a innovación tamén existe no sector da alimentación… e non deixa de ser relevante que unha das empresas que máis gasta en innovación sexa do sector conserveiro.