Sen Sentidiño
Non é a primeira vez que nos pasa. Lamentablemente a nosa é unha historia chea de plaxios, de uso indebido de material e contidos xerados, a meirande parte deles, baixo unha licenza de Creative Commos. Fai uns anos, un congreso online fixo unha replica (mal feita, por certo) do noso II Congreso Online sen facer nengún tipo de alusión á nosa licenza CC (by-sa-nc) e pechando o modelo (engadíndolle un copyright a un contido que non tiñan xerado eles). Logo foi o logo e a imaxe gráfica… e dende fai algún tempo estamos mirando como os noso contidos son vampirizados por entidades como Monografías.com ou Wikilearning. No caso da primeira tan só se equivocan nas licenzas ás veces, así como na autoría… pero o trato sempre foi correcto. No caso de Wikilearning as cousas levan saíndose do comprensíbel dende fai tempo. Ao caso de David Maeztu agora temos que engadir o de Ariel… e para comprender o alcance do problema, tan só facer unha busca por “Cibersociedade” pon de manifesto a cantidade de contido que nos vampirizan.
¡¡Que pouco sentidiño!!
Moito sentidiño teñen, novamente, as letras de Mario… pra chorar (neste caso da risa). Eu non só canto na ducha, dende fai moito tempo adquirín a habilidade (? - como para levala a “noche de fiesta”; “Luar” ou ¡¡Que apostamos!!) de interpretar unha canción do repertorio popular (que vai dende sabina a Ataualpa, pasando por Siniestro, Suaves, Sergio Dalma, Laura Pausini… etc) con calquer frase que escoite. Parabems Mario, outro post xenial no medio de “nuves de evaporación” 
.
fernado: he leido tus artículos en OCS y me han parecido muy buenos. Solo quería saludarte y dejar sentado que he pasado por aquí y que me has dejado algo bueno. Saludos-
Martín Vivas. Argentina
Comment by Martín Vivas — September 23, 2007 @ 7:29 pm
Gracias a tí por pasarte por aquí!
Un saludo!
Comment by estrelaselimons — February 5, 2008 @ 7:36 am