Idealismo(s)
Veño de rematar o Barón Rampante, un libro do que fai moito tempo me falara o meu amigo Tomás (que seguro que non lee estas letras, pero se o fas: grazas por abrir tantas fiestras). O barón rampante é un libro idealista como poucos, un libro inocente (si iso é máis sinxelo) que me lembrou os anos que pasei subindo polos carballos onde tíñamos uns bós metódos de saltar de árbore en árbore… antes de que os eucaliptos o arruinasen todo.
Demasiadas veces é preciso subir a unha árbore, coller distancia e mirar na súa correcta configuración os problemas que tantas veces nos esmagan. Eu teño a receta anotada no lugar preciso para non esquecelo.
Quédome con unha das moitas frases subliñadas no meu libro, como frase para os que vindes e para os que marchades. Agardo que veñades e vaiades no voso trasego de levar a termo os anceios. Just do it… e se non queres desordear a túa conciencia, non te preocupes, seguro que cando menos pechas o día cun sorriso.
La libertad no es carencia de criterio, sino saber lo que se quiere y tomar la decisión de llevarlo a cabo
E non podo deixar de lembrar unha das que máis lle gustan a JJ
La locura es una fuerza de la naturaleza, para bien o para mal; mientras que la bobería es una debilidad de la naturaleza sin contrapartida
Eu diría que tanto a liberdade coma a bobería son as dúas condicións das que todos estamos dotados que máis nos costa asumir.
Comment by jose — June 18, 2008 @ 11:29 am