Elegía para un americano
Non coñecía a Siri, polo que me acerquei ao libro sen nengún tipo de prexuizo. Tan só cando tiña medio libro consumido… e estaba no medio dunha “crise” (non me apetecía continuar con él) me contaron que era a dona de Paul… e isto fíxome continuar a ler ate rematalo. Non sei ben que dicir do libro… máis aló de que é frouxo, de que lle sobran páxinas e lle falta tensión na metade, esa tensión que te obriga a pasar páxinas como un tolo ou a mirar un tras outro os capítulos de Lost. Tan só desfrutei un 50% do tempo lendo o libro, o resto do tempo aturei con estoicismo páxinas carentes de interese tan só coa intención de “ver se recupera”.
Cando me puxen a escreber, busquei algunha referencia da autora por iso das ligazóns e atopei que non son o único que pensa así. Dende Cercas ao Mundo van coa mesma cantinela. Isto, a verdade, non supón ningún tipo de consolo.
